تنها

دارم سخنی با تو و گفتن نتوانموین دردِ نهان سوز نهفتن نتوانم تو گرمِ سخن گفتن و از جامِ نگاهتمن مست چنانم که شنفتن نتوانمشادم به خیالِ تو چو مهتابِ شبانگاهگر دامنِ وصلِ تو گرفتن نتوانم با پرتوِ ماه آیم و چون سایه ی دیوارگامی ز سرِ کوی تو رفتن نتوانم دور از تو، منِ سوخته در دامنِ شب هاچون شمعِ سَحَر یک مژه خفتن نتوانم فریاد ز بی مهری ات ای گل که درین باغچون غنچه ی پاییز شکفتن نتوانم ای چشمِ سخن گوی تو بشنو ز نگاهمدارم سخنی با تو وگفتن نتوانم. ...

ادامه مطلب